مأمون رقي مي گويد:
درخدمت آقايم حضرت امام جعفرصادق(عليه السلام)بودم . كه سهل بن حسن خراساني واردشد. وبرآن حضرت سلام كردونشست. سپس گفت:
اي فرزندحضرت رسول خد(صلي الله عليه وآله)ازبراي شمارأفت ورحمت است،وشمااهل بيت (عليهم السلام)‌امام هستيد. حال چه چيزمانع است كه شمابه حق خودبرسي درحاليكه صدهزارشيعه داري كه حاضرهستندكه برايت شمشيربزنند. حضرت امام جعفرصادق(عليه السلام)فرمود: بنشين اي خراساني !خداوندحقت رامراعات كند؟ سپس حضرت امام جعفرصادق(عليه السلام)روبه كنيزي كردوفرمود: تنورراگرم كن. پس آن كنيزتنورراگرم كردكه مانندآتش سرخ شدوبالاي آن سفيدگرديد. آنگاه فرمود:
اي خراساني !برخيزودرتنوربنشين. مردخراساني عرض كرد: اي آقاي من،اي فرزندرسول خد(صلي الله عليه وآله) مرابه آتش عذاب نكن وازمن بگذركه خداازتوبگذرد. حضرت امام جعفرصادق(عليه السلام)فرمود: ازتوگذشتم. پس دراين حال بوديم كه هارون مكي واردشددرحاليكه نعلينش راباانگشت سبابه اش گرفته بود. حضرت امام جعفرصادق(عليه السلام)به اوفرمود: نعلين راازدست بيندازودرتنوربنشين . هارون كفش راازدست خودانداخت ودرتنورپرازآتش نشست . سپس حضرت امام جعفرصادق(عليه السلام)به آن مردخراساني روكرد. وشروع كردبااوحديث خراسان راگفتن مانندكسي كه آنرامشاهده مي كند. سپس حضرت امام جعفرصادق(عليه السلام)فرمود: برخيزاي خراساني وبه داخل تنورنظر كن. اوبرخاست وداخل تنوررانگاه كرد. ديدهارون صحيح وسالم چهارزانودرداخل آتشهاي تنورنشسته است. آنگاه ازتنوربيرون آمدوبرماسلام كرد. حضرت امام جعفرصادق(عليه السلام)فرمود: درخراسان چندنفرمثل اين مردوجوددارد؟ اوگفت:
به خداقسم يك نفرهم نيست. حضرت امام جعفرصادق(عليه السلام)فرمود: ماخروج نمي كنيم درزماني كه نمي بيني ،پنج نفرياورماباشند!اماخودبه وقت خروج داناترهستيم