علي بن حمزه ميگويد: درخدمت امام صادق(عليه السلام) به مكه مي رفتم. درمنزلي زيرخشكي نشستيم. امام صادق(عليه السلام)نظري برآن درخت انداخت ولب مباركش راحركت داد. بعدفرمود:
اي درخت!ماراازآنچه خداي تعالي درتوبه جهت روزي بندگانش مقررساخته است بخوران.
ناگهان ديدم كه آن درخت پرازخرماشد وهمين طورخرماازآن درخت مي ريخت . من خرمائي كه ازآن بهترباشدرانديده بودم. پس مابه خوردن آن خرماهامشغول شديم.
دراين هنگام مردي اعرابي كه درآنجاحاضربودواين معجزه رامشاهده كرده بودگفت: اين سحراست.
امام صادق(عليه السلام)فرمود: ماوارث انبياءهستيم ودرميان ماسحروساحروكاهن نبوده است. بلكه هرچه مي خواهيم دعامي كنيم. وحق تعالي اجابت ميكند. آيامي خواهي دعاكنم تاتومسخ شده وبصورت سگي بشوي وبه خانه خودرفته ودم بجنباني وتوراازخانه بيرون كنند. اعرابي جاهل گفت: بلي،ميخواهم كه اين طوردعاكني.
پس آن حضرت دعاكردواعرابي في الفوربصورت سگي شدوبطرف خانه خودرفت.
امام صادق(عليه السلام)به من فرمود: به دنبال اوبرووببين كه چه ميكند.
من به دنبال اورفتم ديدم كه اوداخل خانه خودشده ودم مي جنبانيد. واهل خانه اورامي راندند. تااينكه چوبي برداشته وبراوزدند. واوراازخانه اش بيرون كردند.
من برگشتم وخدمت امام صادق(عليه السلام)واقعه رابيان كدرم.
كه دراين مابين آن اعرابي كه به شكل سگي شده بود. برگشت ودربرابرآن حضرت ايستادواشك ازچشم مي ريخت ومي ناليدوخودرابه خاك مي ماليد.
امام صادق(عليه السلام)دلش به رحم ودست مبارك رابلندكردودعانمود.
ناگهان آن اعرابي بصورت اول شد. آن حضرت به اوگفت: ايمان آورده اي يانه؟ گفت: آري،آري،هزارهزاربارايمان آوردم.