محمدبن مسلم مي گويد: نزدامام صادق(عليه السلام) بودم كه معلي بن خنيس باحال گريان واردشد حضرت امام صادق(عليه السلام)پرسيد: چراگريه مي كني؟
اوگفت: دم درب جماعتي هستندكه خيال مي كنندشمابرآنهاهيچ فضل وبرتري نداريدوشماوآنان باهم مساوي هستيد.
حضرت مدتي سكوت كردوسپس يك طبق خرماخواست وازميان آنهايك خرمابرداشت وهسته اش رادرآوردوآن خرماراخورد.
سپس آن هسته رانيزدرزمين كاشت ناگهان آن هسته درهمان لحظه روييدوميوه آورد.
بعديكي ازآن ميوه هارادونيمه كردوخوردوازميان آن روقه اي درآوردوبه معلي دادوفرمود:بخوان. پس معلي شروع به خواندن آن ورقه نمود. درآن نوشته شده بود:
بسم الله الرحمن الرحيم لااله الاالله محمدرسول الله علي المرتضي الحسن والحسين وعلي بن الحسين ومحمدبن علي وجعفربن محمد وموسي بن جعفر وعلي بن موسي ومحمدبن علي علي بن محمد والحسن بن علي والحجةَ بن الحسن(خلفاءالله).
