به نقل از کتاب صفحاتي از زندگاني امام صادق(عليه السلام)
|
|
|
زرارة بن اعين
اوازموالي وراويان وشاگردان امام باقروامام صادق (عليه
السلام) بوده وبه سال 150 قمري درگذشته ودوسال ازحيات امام كاظم
(عليه السلام) رانيزدرك كرده است.
درباره ابعادشخصيت زراره چگونه مي توانيم سخن بگوئيم؟ آيانويسندگان هرچندزبردست
وباهوش وقملزنان هرچندچيره دست وماهرباشند. مي توانندطي چندجمله وچندصفحه حق سخن رادرباره زراره اداكنند؟ پس مناسب است
كه دربيان مقام ومنزلت اوبه احاديثي كه ازائمه هدي به دست مارسيده بسنده كنيم.
آري، دربيان شأن والاي زراره همين بس است كه امام فرمود:
اوتاد روي زمين چهارنفرند: محمدبن مسلم ، بريدبن معاويه ، ليث بختري، وزراره بن اعين.
ونيزامام صادق (عليه السلام)درمقام تجليل وتمجيداززراره
فرمود: اي زراره نام تودرميان نامهاي بهشتيان بدون الف ضبط است. زراره عرض كرد: آري ،فدايت گردم،نام اصلي من عبدربه است وزراره لقب من است(2-121) امام صادق
(عليه السلام)درحديثي ديگرفرمود:
اگرزراره نبود،به گمانم تمام احاديث وآثارپدرم ازبين مي رفت.
روزي امام صادق (عليه السلام)خطاب به فيض بن مختارجعفي
كوفي فرمود:
اگرمي خواهي به احاديث وعلوم مابرسي برتوباداين مرد،آنگاه اشاره به زراره كرد.
ودرحديث چهارم فرمود:
خداوندزراره رارحمت كند.
اگراووامثال اونبودنداحاديث پدرم ازبين مي رفت.

امام رضا (عليه السلام) مي فرمايد:
آياكسي همانندزراره دردفاع ازحق سختكوش ومحكمتربوده است؟ اين احاديث وامثال
آنهادرمعرفي زراره وبيان فضيلتهاومنزلتهاي اونزداهل بيت ازبيان هرسخنورماهروكلام
هرنويسنده زبردستي مفيدتراست.
زراره تنهافقيه نبوده بلكه جامع انواع فضائل وكمالات بوده است.
ابن نديم دراين باره مي نويسد:
زراره ازبزرگترين رجال شيعه ازنظر فقاهت علم الحديث دانش وكلام وايدئولوژي
بوده است.
نجاشي مي نويسد: زراره شيخ اصحاب مااماميه درعصرخودوجلوترازهمه بوده است.
اومردي قاري،فقيه ،متكلم ،شاعرواديب بوده كه همه فضائل دين ودانش دراوجمع بوده
است.
ازابوغالب زراري حكايت شده است كه:
زراره زيباروي تنومندوسفيدپوست بودوهروقت به قصدنمازجمعه بيرون مي آمد. يك عرقچين مشكي برسرمي نهادودرپيشاني اش ميان دوچشم آثارسجده مشاهده مي شدوعصائي
هم دست مي گرفت.
مردم ازدوطرف صف مي كشيدندومحوتماشاي زيبائي وشكوه اومي شدند.
گاهي هم زراره ازكثرت جمعيت تماشاچي مجبوربه بازگشت مي شد.
زراره سخت اهل بحث واهل مناظره بودواحدي نمي توانست بااودرگيربحث شودودربرابرحجت
ومنطق واستدلال اومقاومت كند.
ولي اخيراً به علت اشتغال به عبادت ازبحثهاي كلامي بازماندوبه هرحال متكلمان
شيعي همگي شاگرداويند. پس اگرچه زراره درغالب علوم وفنون عصر خويش مهارت داشته ليكن شهرت اوبيشتردرعلم
الفقه است.
وهركس دردرياي فقه غوطه بخورد،خواهدديدكه زراره چقدردراين دانش بهره داشته
وحتي هيچ بابي ازابواب فقهي خالي ازيك ياچندحديث اززراره نيست.
زراره يكي ازاصحاب اجماع امام باقر (عليه السلام)
است كه فقهادرصحت روايتشان ودراقراربرفقاهتشان متفق القولندودورنيست كه زراره
فقيه ترين آنان باشد.
زراره به داشتن فضل ودانش وتقرب نزداهل بيت (عليه السلام)
معروف بود. وهمين بزرگترين گناه اونزددشمنانش محسوب مي گشت.
وهميشه ازاين نظرموردتهديدقرارگرفت.
ازاين روامام صادق (عليه السلام)گاهي پشت سرزراره
بد مي گفت تاشايدبدين وسيله برخي خطرات راازاودفع نمايد. پس ازاحاديثي كه درطعن
اووارداست درهمين زمينه بوده وخودامام صادق (عليه السلام)طي
حديثي طولاني پرده ازاين رازكنارزده وفرموده است:
من گاهي حرفهاي بددرباره تومي زنم وبرتوعيب مي گيرم.
شايديدين وسيله خطري راازاودفع كرده باشم. چون دشمنان ماكساني راكه دوست ماهستندونزدمامنزلت دارندآزارواذيت مي كنند.
تااينكه فرمود:
پس گاهي ما تو را خدشه دار مي سازيم تادشمنان مااز تو خوششان بيايدو بدين وسيله شروآسیب
آنهاراازتوبرطرف مي كنيم.

|
|
|
|
|
|
|