علي
علي بن جعفر(عليه السلام) مردي فوق العاده بزرگوار وبافضيلت بوده است ودروثاقت و مورد اعتماد بودن او درنقل حديث، احدي ترديد ندارد وهرکس کتب حديثي رابررسي کند، خواهد ديد که اوازبرادرش امام موسي کاظم(عليه السلام) چقدر حديث روايت کرده که همگي حکايت ازدانش ومعرفت وي مي کند.
شيخ مفيد مي نويسد: علي بن جعفر(عليه السلام) مردي است که بسيار روايت نقل نموده وفردي محکم کار، محتاط ، متقي وپرفضيلت است. او ملازم برادرش موسي بن جعفر(علیهما السلام) بوده وحديث فراوان ازاو روايت کرده است.
علي توجه زياد به برادرش حضرت موسي بن جعفر(علیهما السلام) داشته ودائماً بااودر ارتباط بوده ومي کوشيده که احکام ديني اش راازامام وپيشوايش بياموزد، ازاين رو مسائل زيادي ازامام موسي کاظم(عليه السلام) روايت کرده وسؤال وجوابهاي مستقيمي باآن حضرت داشته که مشهور وباعنوان مسائل علي بن جعفر (عليه السلام) درکتاب بحارالانوار آمده است.
درباره نص برامامت حضرت موسي کاظم(عليه السلام)او وبرادرش اسحاق بن جعفر که هردو درفضل وتقوي سرآمد بوده اند، حديث فراوان گفته اند،ازديگر نشانه هاي تقوي وپرهيزگاري علي بن جعفر آنکه اوبه امامت امامان بعداز برادرش حضرت موسي کاظم(عليه السلام) نيز اذعان واعتقاد داشته هرچند که خود مردي سالخورده، فاضل وبا قدر ومنزلت والائي بوده است، زيرا اين فضائل مانع ازآن نبوده که او به حقيقت اعتراف کند ومطابق آن عمل نمايد، بلکه ان کمالات مايه بصيرت وهدايت بيشتر او مي شده است.
مردي که گويا ازفرقه واقفيه بوده ازعلي بن جعفرراجع به حضرت امام کاظم (عليه السلام) سؤال کرد او درپاسخ گفت: امام درگذشته است.
مرد واقفي: ازکجا مي داني که او درگذشته است؟
علي بن جعفر: دارائي او به عنوان ميراث تقسيم شده وهمسرانش شوهر کرده اند و امام پس از او هم لب به سخن گشوده وبرکرسي امامت نشسته است.
مردواقفي: او چه کسي است؟
علي بن جعفر: فرزندش امام علي بن موسي الرضا(عليه السلام)
مرد واقفي: او چه شده است؟
علي بن جعفر: او هم بدرود حيات گفته وچشم ازجهان بسته است.
مرد واقفي : اين را ازکجا دانسته اي؟
علي بن جعفر: دارائي وثروت او هم تقسيم شده وزنانش ازدواج کرده اند وامام پس از او معين گرديده است.
مرد واقفي : او کيست؟
علي بن جعفر: پسر او ابو جعفر جواد.
مردواقفي: آيا تو با اين سن وسال وبااين جلالت وعظمت وبااينکه فرزند جعفربن محمد(عليه السلام) هستي، درباره اين پسر بچه عقيده داري واوراامام مي داني؟
علي بن جعفر: گويا تو شيطان هستي!
آنگاه دست برريش خود گذاشت ورو به آسمان کرد وگفت: من چه کنم؟ خداوند اين پسر بچه را شايسته امامت دانسته ومرا بااين ريش سفيد، اهل وشايسته ندانسته است.
به حقيقت سوگند که تقوي، پايداري و حق طلبي همين است ومرد حق کسي است که مغرور اين برتريهاي ظاهري نشود وکبرسن وداشتن فضل معلومات که احياناً موجب غرور وطغيان نفس مي شود اورا نفريبد.
رفتار علي بن جعفر باامام جواد (عليه السلام)هميشه مانند مريد بامراد ومأموم باامام خويش بوده است وهرگز عموي بزرگ بودن مانع ازآن نبوده که او درانجام وظيفه کوتاهي کند،بلکه گاهي جمله «قربانت گردم» به امام جواد(عليه السلام) مي گفته است.
يک روز امام جواد (عليه السلام) مي خواست فصد کند ، يعني براي درمان ازبدنش خون بگيرد. موقعي که طبيب خواست رگ امام راببرد علي بن جعفر جلو آمد وگفت: اي سرورمن!اجازه دهيد نخست ازمن شروع کند، بلکه ازتيزي تيغ کاسته شود. وبعد ازآنکه امام جواد (عليه السلام) بلند شد که بيرون رود، او بپا خاست وکفشهاي امام را جفت کرد.
روزي ابوجعفر امام محمد جواد(عليه السلام) وارد مسجد حضرت رسول الله (صلي الله عليه وآله) مي شد. تا چشم علي بن جعفر به امام افتاد، بدون کفش وعبا بيرون پريد، وبه استقبال امام شتافت واو را تعظيم نمود و بر دست مبارکش بوسه زد. آنگاه امام به علي بن جعفرفرمود: اي عموي من، بفرمائيد بنشينيد! خداوند شمارا مورد لطف ومرحمت قرار دهد.
علي بن جعفر عرض کرد: اي سرور من! چگونه من بنشينم درحالي که شما هنوز ايستاده ايد؟ پس از آنکه امام ازآنجا گذشت وبه جايگاه خود رفت، اطرافيان علي بن جعفر به سرزنش او زبان گشودند وگفتند: شما عموي پدر او هستيد ، چگونه بااو که نوجواني است ، اينگونه رفتار مي کنيد؟
علي بن جعفر درپاسخ آنها گفت: ساکت باشيد! آنگاه دست برمحاسن خويش گذاشت وگفت: -خداوند اين ريش سفيد را شايسته امامت ندانسته، اما اين جوان رااهل وشايسته دانسته وبراين جايگاه قرارش داده است. شما مي گوئيد من فضيلت وشايستگي او را نعوذبالله منکر شوم؟ نه، بلکه من بنده وخدمتکار او هستم.
اين است آن نفس قدسيه اي که هرکس داراي آن باشد، حق راشناخته وازآن پيروي مي کند وهرگز به دنبال تعصب وهوي نمي رود وگرفتار غرور و خود پسندي نمي گردد.بلکه ازآثار خودشناسي وخود دوستي آن است که انسان ازفرمان آفريدگارش (جل شانه) اطاعت کند ودراطاعت اولياءالله وصاحبان امر باشد.
اين گوشه اي بود ازشرح حال علي بن جعفر که نشانگر دل پاک ونفس قدسي او است وحاکي ازروح تعبد وخداشناسي وشناخت او نسبت به حجتهاي الهي درميان بندگانش.
صاحب کتاب عمدة الطالب گفته است که او تا زمان امام هادي(عليه السلام) زنده بوده ويشان را درک نموده است.
علي بن جعفر رانسبت به سرزميني که درآنجا سکونت داشته يعني«عريض» درنزديکي مدينه، عريضي هم مي ناميدند. علي داراي فرزنداني بوده که به همين عنوان عريضي معروفند.
اوچهار پسر به نامهي محمد، احمد، حسن وجعفر داشت.
علي بن جعفر درسال 114 ه.ق در مدينه چشم به جهان گشود ودر 27 ذي الحجه سال 234 ه.ق در سن 72 يا 120 سالگي درگذشتودر مدينه به خاک سپرده شد. درقم وسمنان نيز دو آرامگاه وجود دارد که به وي منسوب است.

علي
علي بن جعفر(عليه السلام) معروف به « عريضي» (عريضي روستايي است درچهار ميلي مدينه طيبه) فرزند گرامي امام جعفرصادق(عليه السلام)است که مردي فقيه دانشمند پارسا وسيدي جليل القدروعظيم الشأن بوده است اوازپدرش وبرادرش امام موسي کاظم(عليه السلام) وبرادرزاده اش امام رض(عليه السلام) روايت کرد . علي درسال114 قمري درمدينه چشم به جهان گشود وبه «مدني» نيزشهرت دارد وي در27 ذي الحجه سال 234قمري درسن 72يا120 سالگي درگذشت ودرمدينه به خاک سپرده شد . درقم وسمنان نيزدوآرامگاه وجود دارد که به وي منسوب مي باشد

نگاهی گذرا

از ولادت تا شهادت

سیره امام

پرتوئي از نور

داستانهائی از زندگانی

عالم آل محمد(ص)

در نگاه دیگران

از دیدگاه امام

معرفی زیارتگاههای تهران

فهرست امامزادگان

جستجو از روی نقشه